{"id":201,"date":"2007-10-07T20:41:00","date_gmt":"2007-10-07T20:41:00","guid":{"rendered":"http:\/\/widz.info\/?p=201"},"modified":"2007-10-07T20:41:00","modified_gmt":"2007-10-07T20:41:00","slug":"sen-o-agentach-2","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/widz.info\/?p=201","title":{"rendered":"Sen o agentach"},"content":{"rendered":"

Originally published at Blog moich blog\u00f3w<\/a>. Please leave any comments<\/a> there.<\/b><\/p>\n

\"Msw_2\"<\/p>\n

(Sen z lat 80-tych)<\/p>\n

<\/p>\n

Jeszcze by\u0142em w stanie my\u015ble\u0107, wi\u0119c pomy\u015bla\u0142em sobie – do\u015b\u0107!!!
Tak, nareszcie podj\u0105\u0142em decyzj\u0119, aby stan\u0105\u0107 po w\u0142a\u015bciwej stronie.
Nie chc\u0119 zrywa\u0107 si\u0119 w nocy z \u0142\u00f3\u017cka, aby wygl\u0105da\u0107 przez okno, gdy tylko us\u0142ysz\u0119 hurgot silnika samochodowego w ciszy zimowej nocy. Nie ch\u0119 ju\u017c sprawdza\u0107, czy pojazd zatrzymuje si\u0119 pod bram\u0105 mojej kamienicy, aby wyplu\u0107 z siebie kilku zwinnych m\u0119\u017cczyzn, kt\u00f3rzy szybko zbli\u017c\u0105 si\u0119 do drzwi frontowych budynku, otworz\u0105 je jakim\u015b mistrzowsko dopasowanym kluczem, wejd\u0105 bezszelestnie po stopniach na drugie pi\u0119tro i stan\u0105 u mych drzwi. Za\u0142omocz\u0105, zadzwoni\u0105, krzykn\u0105 – a mo\u017ce wszystko naraz: “bezpieka!”. O, cholera!
Po co to wszystko? Zamiast sp\u0119dzanych w przerywanym p\u00f3\u0142\u015bnie nocy mog\u0119 przecie\u017c by\u0107 panem \u017cycia, mog\u0119 by\u0107 po w\u0142a\u015bciwej stronie cienia, mog\u0119 mie\u0107 pieni\u0105dze, poczucie w\u0142adzy, uznanie u drogich mi towarzyszy, mog\u0119 doprowadza\u0107 innych do stanu rozedrganego p\u00f3\u0142snu, sam wysypiaj\u0105c si\u0119 podczas nocy i dni wolnych, przyznawanych przez kierownictwo departamentu w uznaniu za udzia\u0142 w b\u0142yskotliwych, udanych akcjach przeciwko elementom, siej\u0105cym ferment.
Tak, zdecydowa\u0142em si\u0119. Zosta\u0142em agentem, pracownikiem bezpieki, znalaz\u0142em si\u0119 pod opieku\u0144czymi skrzyd\u0142ami pot\u0119\u017cnego resortu.
W pierwszy dzie\u0144 pracy wszed\u0142em do pot\u0119\u017cnego budynku Ministerstwa i wjecha\u0142em wind\u0105 na kt\u00f3re\u015b tam pi\u0119tro. Przede mn\u0105 jak buro-czerwony chodnik, pokrywaj\u0105cy pod\u0142og\u0119 rozwin\u0105\u0142 si\u0119 d\u0142ugi korytarz zako\u0144czony olbrzymim oknem o nisko zawieszonym parapecie, jakby dostosowanym do bezkolizyjnej defenestracji.
Mija\u0142em gigantyczne, si\u0119gaj\u0105ce sufitu ci\u0119\u017ckie, drewniane drzwi, prowadz\u0105ce do pomieszcze\u0144 pracowniczych.\u00a0 Stan\u0105\u0142em wreszcie przed jednymi z nich i unios\u0142em g\u0142ow\u0119. Ujrza\u0142em mosi\u0119\u017cny szyld z napisem: “Departament Kontroli Powierzchni \u015acian Mieszkalnych” – o tak, to tu. Moje nowe miejsce pracy i oaza upragnionego spokoju. Zapuka\u0142em i znalaz\u0142em si\u0119 w \u015brodku.
Pok\u00f3j okaza\u0142 si\u0119 niezbyt du\u017cy, za to nieproporcjonalnie wysoki – pewnie by\u0142 wydzielony z jakiej\u015b wi\u0119kszej sali, w ten spos\u00f3b w\u0142adza ludowa mno\u017cy\u0142a klatki dla wzrastaj\u0105cej liczby funkcjonariuszy, swoich or\u0142\u00f3w – jak ich nazywa\u0142a podczas \u015bwi\u0119ta S\u0142u\u017cby Bezpiecze\u0144stwa. Nic dziwnego wi\u0119c, \u017ce owa ptaszarnia, gnie\u017cd\u017c\u0105ca si\u0119 w niewielkich klitkach-klatkach uwa\u017ca\u0142a reszt\u0119 spo\u0142ecze\u0144stwa za zbiorowo\u015b\u0107 wyj\u0105tkowo rozbisurmanion\u0105, roz\u0142a\u017c\u0105c\u0105 si\u0119 w nieuj\u0119tych harmonogramem kierunkach. Zgroza!
Zobaczy\u0142em kilka standardowych biurek zarzuconych stertami papierzysk, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych br\u0105zowi\u0142y si\u0119 brudne szklanki z fusami po kawie z pe\u0142n\u0105 pet\u00f3w popielniczk\u0105 na czele. Wszyscy rado\u015bnie wstali i zacz\u0119li si\u0119 ze mn\u0105 wita\u0107. Dwie \u0142adne, mocno i propocjonalnie zbudowane dziewczyny – szatynka i blondynka – u\u015bmiechni\u0119te pyta\u0142y, czy nowy towarzysz napije si\u0119 kawy lub herbaty, mo\u017ce usi\u0105dzie, zapali, je\u015bli pali, “musimy si\u0119 przecie\u017c bardziej pozna\u0107”. A mo\u017ce nawet zaprzyja\u017ani\u0107 – b\u0142yskotliwie doda\u0142em z tandetn\u0105 dezynwoltur\u0105, patrz\u0105c – rzecz jasna – prosto w oczy to jednej, to zn\u00f3w drugiej na tyle znacz\u0105co, na ile potrafi\u0142em,\u00a0 mocno jednak sponiewierany trem\u0105. Nie by\u0142bym sob\u0105, gdyby natychmiast obie nie zacz\u0119\u0142y mi si\u0119 w\u015bciekle podoba\u0107 – pi\u0119knie zarysowane ramiona, spr\u0119\u017cyste nogi, matowa sk\u00f3ra, wszystko w nich przyci\u0105ga\u0142o m\u00f3j wzrok.
Nie by\u0142bym r\u00f3wnie\u017c sob\u0105, gdybym nie stwierdzi\u0142, \u017ce trzej towarzysze, w przeciwie\u0144stwie do kole\u017canek byli absolutnie nijacy. Nadawali si\u0119 w\u0142a\u015bciwie tylko na statyst\u00f3w dalekiego planu w kiepskim, amatorskim teatrze lub na agent\u00f3w w\u0142a\u015bnie.
A p\u00f3\u017aniej by\u0142 chyba alkohol, pogaduchy, poszli\u015bmy gdzie\u015b razem do zaufanej knajpy, towarzyszki i towarzysze przeszli ze mn\u0105 na ty, ob\u015bciskali\u015bmy si\u0119 i wyca\u0142owali setnie, tajna rzeczywisto\u015bc jawnie nas uko\u0142ysa\u0142a – by\u0142o wi\u0119c \u015bwietnie.
I sta\u0142o si\u0119 jako\u015b tak, \u017ce ju\u017c jasnym \u015bwitem wracali\u015bmy po hucznej nocy z jednym tylko towarzyszem – Frankiem czy Felkiem (to chyba ten z w\u0105sikiem). Szli\u015bmy do\u015b\u0107 lu\u017anym krokiem po podmiejskich wertepach, potykaj\u0105c si\u0119 z wdzi\u0119kiem trze\u017awiej\u0105cych \u015bwiatowc\u00f3w.
W odleg\u0142o\u015bci kilometra widzieli\u015bmy pierwsze zabudowania miasta, jakie\u015b osiedle z\u0142o\u017cone z wysokich blok\u00f3w (jak Ursyn\u00f3w w fazie budowy lub Targ\u00f3wek – osiedle Generalska). A my z Felkiem w obliczu tego miasta przyrzekali\u015bmy sobie dozgonn\u0105, esbeck\u0105 lojalno\u015b\u0107 kole\u017ce\u0144sk\u0105. By\u0142o po m\u0119sku, a jednak romantycznie.<\/strong><\/span> <\/p>\n

<\/p>\n

<\/form>\n

Na serwer i stron\u0119<\/a><\/p>\n

If you enjoyed this post, make sure you subscribe to my RSS feed<\/a>!<\/em><\/p>\n

<\/div>\n

Share this:<\/h3>